Ayna

Aynaya baktım bu sabah,
tanımadım karşımdakini.
Gözlerinde yorgunluk,
alnında zamanın izleri.

Nereye gitti o çocuk,
korkusuz, kaygısız, özgür?
Kim aldı onun gülüşünü,
kim söndürdü gözlerindeki ışığı?

Ayna yalan söylemez derler,
ama her şeyi de göstermez.
İçimdeki yangını görmez mesela,
ya da yüreğimdeki çiçekleri.

Aynayı bırakıp çıktım dışarı,
güneş vurdu yüzüme sıcak sıcak.
Ve anladım ki ayna değil,
hayatın kendisi gösterir bizi bize.