Pencereden

Pencereden bakıyorum dünyaya,
camın bu tarafı sessiz ve güvenli.
Dışarıda hayat akıyor durmadan,
insanlar, arabalar, mevsimler.

Bir kadın geçiyor çiçeklerle,
bir adam koşuyor otobüse.
Çocuklar gülüyor parkta,
bir yaşlı adam oturuyor bankta tek başına.

Herkesin bir hikâyesi var,
pencereden göremediğim bölümleriyle.
Ben sadece bir kareyi görüyorum,
filmin tamamını değil.

Pencereyi açıyorum sonunda,
rüzgâr giriyor odaya.
Dışarının sesi, kokusu, hayatı,
dolduruyor sessizliğimi.