Tren İstasyonunda

Peronlar boş, saatler geç,
son tren de gitti çoktan.
Geride kaldım ben ve bir bavul,
içinde taşıdığım tüm geçmişimle.

Raylar uzanır karanlığa doğru,
nereye gider bilinmez.
Ama her ray bir söz verir,
bir yerlere ulaştıracağına dair.

Bekliyorum burada sessizce,
sabahı, bir sonraki treni, seni.
Belki hiçbiri gelmez,
ama beklemek de güzeldir bazen.

İstasyonlar vedalara alışıktır,
kavuşmalara da.
Ben hangisini bekliyorum bilmiyorum,
ama bekliyorum işte, bekliyorum.